Καθηγήτρια φιλοσοφίας και παντρεμένη με δύο παιδιά, η παθιασμένη με τη δουλειά και τους γύρω της Ναταλί πρέπει να βρει χρόνο να φροντίσει και την κτητική μητέρα της. Όταν ο άντρας της της ανακοινώνει πως έχει ερωμένη, εκείνη πρέπει να επανεκτιμήσει τη ζωή της από την αρχή.
Ιζαμπέλ Ιπέρ. Δεν υπάρχουν πολλά για αυτή την σπουδαία Γαλλίδα ηθοποιό που μπορεί να πεί κανείς. Νομίζω η καλύτερη Γαλλίδα ηθοποιός αυτή τη στιγμή και από τις καλύτερες παγκοσμίως.
Μια ταινία η οποία θα έλεγα ότι "μυρίζει" ή "έχει κάτι" από Έρικ Ρομέρ. Το φιλμ είναι γυρισμένο κατά κύριο λόγο σε φωτεινά πλάνα, μέσα στον ήλιο και οι τοίχοι είναι άσπροι, όλοι, ειδικά στο σπίτι της με την τεράστια βιβλιοθήκη της, δείγμα του ότι η σκηνοθέτης Mia Hansen-Love επιθυμεί την φωτεινότητα και την λάμψη.
Η ικανότητα της Ιπέρ να εναλλάσσεται στους ρόλους της είναι μοναδική και το καταφέρνει επάξια και σε αυτή την ταινία. Η κάμερα ακολουθεί την Γαλλίδα ηθοποιό καθ'όλη τη διάρκεια.όσοι αγαπούν τα βιβλία νομίζω θα αγαπήσουν αυτό το φιλμ. Τα γηρατειά, ο φόβος της μοναξιάς, οι φιλοσοφικές αναζητήσεις είναι θέματα που απασχολούν τον σκηνοθέτη παρ'ότι στην αρχή της ταινίας έδειξε να κλίνει προς τα προβλήματα της νεολαίας.
Είναι μια ταινία η οποία μπήκε κατευθείαν στις αγαπημένες μου και σίγουρα μια ταινία που θα ξαναδώ και τρίτη φορά.
Η βιβλιοθήκη η οποία είναι τεράστια στο σπίτι της είναι αξιοζήλευτη δείγμα του ότι δείχνει ότι και αυτή αλλά και ο άντρας της είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν φιλοσοφικό πνεύμα.
Η ταινία συμμετείχε σε πολλά φεστιβάλ με υποψηφιότητες και νίκες τόσο σκηνοθεσίας όσο και γυναικείου ρόλου αλλά και καλύτερης ταινίας. Αργυρή Αρκτος Σκηνοθεσίας στο 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου